donderdag 15 november 2018

Hét infomagazine voor de Denderstreek
Windmolenstraat 156 - 9450 Haaltert
T. 053 83 70 78
BE 0866 066 181
info@aktueel.org

Rubriek

Elke liefhebber van live muziek uit de streek kent ze wel. Al een x-aantal jaar schuimen deze mannen podia af hier in de buurt, maar ze waren ook al te gast op grotere evenementen zoals Texel Blues in Nederland. Het laatste jaar heeft Raw Blues Experience niet stil gezeten. Samen hebben ze gewerkt aan een full CD met eigen werk. Teksten uit het leven gegrepen die verwijzen naar het steeds bloedende hart in de blues. Dit mag je niet missen. 

Door de jaren heen leerden ze heelw wat mensen kennen die nu meewerkten aan de CD.  Zo hoor je bv Sturgis Nikides van Low Society (USA) op slide gitaar en die ook de pruductie op zich nam. Zijn vrouw Mandy Lemons leende haar stem voor een prachtig duet.  Ook Franck De Ruyter op sax en de trompet is gast, te danken aan Jesse Selengut (USA – Tin Pan Rootsband). 

De wereld veroveren is niet direct hun plan, maar Bart De Breucker (drums) Jacky Verstraeten (bas) Marc Van Nuland (gitaar en zang) en Brent Redant (zang en harmonica) hebben samen met hun musicale vrienden hart en ziel in dit schijfje gestopt. 

Vrijdag 30 november laten ze hun werk horen  op hun CD premiere “Trailer Trash” die doorgaat in Kamping Reamerik in de Zonnestraat Denderhoutem. 

De CD zal voorlopig enkel op hun optredens te verkrijgen zijn. 

Ga jij er ook eentje halen?

Een verkwikkende nachtrust, we hebben er veel voor over. En we zijn niet alleen, ook Time 2 Sleep toont zich een betrouwbare bontgenoot in ons streven naar het ideale slaapcomfort. De ‘producent van de goede nachtrust’ heeft alles in huis om van onze nachtrust een zalige ervaring te maken. 

Time 2 Sleep, met vestigingen in Geraardsbergen, Asse, Bornem, Gent, Grimbergen, Wevelgem en Zoersel is een belangrijke speler op het vlak van slaapcomfort en alles wat daar bij komt kijken. Het aanbod is ronduit indrukwekkend en kwaliteit en professionalisme zijn basisbegrippen die Time 2 Sleep de klok rond vast hanteert.

Het uitgebreide gamma van boxprings, bedtextiel, hoofdkussens, lattenbodems en matrassen is met de grootste zorg samengesteld, en is helemaal mee met de hedendaagse noden en wensen van het publiek dat streeft naar een ultiem slaapcomfort.

In de imposante Time 2 Sleep vestiging in Geraardsbergen krijgt de bezoeker naast een warm onthaal ook een mooi overzicht van wat de slaapspecialist te bieden heeft, en dat is heel wat. In deze winkel rondkuieren is genieten van het geweldige aanbod en de fraaie decors, een beleving op zich. 

Ingenious

Slaapadviseurs Freya Ghilain en Gunther Redant zetten er hun vakkennis graag ten dienste van de klant, en helpen je met het juiste advies bij het maken van je keuze. Ze volgen de nieuwste trends op de voet en kunnen je bijvoorbeeld alles vertellen over ‘Ingenious’ het revolutionaire systeem dat je toelaat om zelf je bed in te stellen voor je ideale slaapcomfort (soft, medium, hard). Freya en Gunther combineren vakkennis met enthousiasme, een fijne mix die de klanten kunnen waarderen.

U kunt bij hen overigens terecht met al uw vragen over slaapcomfort en -producten. De nuttige slaaptips krijgt u er gratis bovenop.

Time 2 Sleep

Astridlaan 152

9500 Geraardsbergen

Tel: 054 41 19 24

Open: maandag – zaterdag: 10 tot 18u30, 

zon- en feestdagen gesloten

Info: www.time2sleep.be

Bezoek ook onze facebookpagina

Anekdotisch, kritisch en scherp voor coalitiepartner

Lede – Freddy Beirens neemt niet deel aan de komende gemeenteraadsverkiezingen. Zijn mandaat stopt dus eind dit jaar. Dan verlaat hij de gemeenteraad en de Leedse politiek. Meer dan 50 jaren was Freddy sociaal en politiek geëngageerd.

In zijn geboortedorp Erpe startte hij in de jeugdraad als jonge liberaal en was hij actief in Dido. Na zijn huwelijk kwam hij in Lede terecht. Hij zette zich in voor Liberaal jongerenwerk en werd lid van het partijbestuur. Hij zetelde meerdere legislaturen in de gemeente- en ocmw-raad. Remi Boterberg overtuigde hem  in zijn voetsporen te treden om Papegem op gemeentelijk vlak verder te vertegenwoordigen. Burgemeester Grepdon verzekerde hem zijn steun door de Papegemmenaars in Papegem een stemlokaal te geven alsook alle andere faciliteiten van een deelgemeente. Al is Papegem geen deelgemeente, Freddy sprak altijd van “de faciliteitengemeente Papegem”. Anekdotisch waren zijn tussenkomsten over Papegem tijdens de gemeenteraden maar hij bleef kritisch en vooral pluralistisch. “De Lijn” maakte kennis met hem in de verkeerscommissie toen ze, zonder resultaat, de lijnbus naar en van Aalst via Papegem wou schrappen. Na jaren van politieke onwil, slaagde de Papegemse jeugd er toch in om Freddy’s eerder geformuleerde plannen voor een speelplein te realiseren; met een sociaal en speels ontmoetingspunt als gevolg. Freddy overtuigde de ingenieur, verantwoordelijk voor de gewestwegen; en het kruispunt met de Grotesteenweg en de Papegemstraat werd een stuk veiliger met een verkeerseiland. Een fietspad dat de Benedenstraat met de Grotesteenweg verbindt, bezorgt jonge atleten een veilige weg naar Vlierzele Sportief. Als pluralist pleitte Freddy met succes ervoor om gemeentelijke lokalen ook voor burgerlijke uitvaarten open te stellen.  Anderzijds was hij pleitbezorger van een kerkenplan met een brede inbreng, zoals de Vlaamse overheid trouwens voorschreef. Hiermee haalde hij nogal wat ongenoegen bij de coalitiepartner  op zijn hals. Toen hij eerder in een open brief zijn ontevredenheid uitte, hoe de burgemeester op eigen houtje en zonder debat, besliste een fortuin aan financiële middelen door een belastingvermindering niet aan de burger terug te geven, was de vriendschap al op een lager pitje. De maat was vol toen CD&V tweemaal op rij een wisselmeerderheid zocht met het Vlaams Belang om een eenzijdig kerkenplan en een motie voor statiegeld op blikjes te laten goedkeuren.

Als voorzitter van de gemeenteraadscommissie voor ruimtelijke orde bleef het algemeen belang prioritair. Zonder de particuliere rechten te minimaliseren werd bijna altijd, na uitvoerig overleg met de raadsleden, een eenstemmig advies naar het schepencollege geformuleerd. De leegstandbelasting zonder sensibilisering, noch flankerende motivatie van de eigenaars, vond hij maar niks. Zijn idee tot herziening van de oude en voorbijgestreefde rooilijnen, kreeg vorm in het GIS-project dat door de intercommunale SOLvA als pilootproject voor andere gemeenten wordt uitgewerkt. De automatisering zal zowel de administratie als de particulier heel wat meer zekerheid geven. Ook mobiliteit kan er wel bij varen. Recent gaf Freddy, na een voorzet vanuit de oppositie, een start aan het gemeentelijk erfgoedbeleid. Het verwerven van “La Ledoise” blijft hopelijk geen droom.

Freddy is een intercommunalist. Hij vind het jammer dat gemeentelijke mandatarissen zich zo weinig verzetten tegen de aantasting door Vlaanderen van de gemeentelijke autonomie. Hij is ervan overtuigd dat goed werkende intergemeentelijke organisaties, inhoudelijke, personele en financiële voordelen inhouden. Als vertegenwoordiger van Lede liet hij zich bij SolvA opmerken door een pleidooi voor duurzaam ondernemen. Statuten werden in die zin aangepast en  de ondertekening van het burgemeestersconvenant waarbij dertien gemeenten, ook Lede, een klimaatplan en acties uitwerken is een feit. Vanuit SolvA nam hij de idee voor een totale aanpak naar verkeersveilige schoolomgevingen mee naar de gemeentelijke verkeerscommissie. Freddy betreurt dat, in tegensteling tot andere projecten, de eerste fietsstraat in Lede, de Papegemse Benedenstraat, blijkbaar geen officiële opening waard is. Ook dat de wandelbruggen over de Wellebeek, ondanks provinciale financiële steun, nog niet gerealiseerd werden, is jammer maar toch iets om nog naar uit te kijken.

Afscheid nemen, niet altijd gemakkelijk. Herinneringen koesteren en zoals bij het lezen van een boek, een blad omdraaien om te weten te komen waar de auteur je heen brengt. Spannend. Zo is ook het leven, besluit Freddy. Het leven van morgen start vandaag.

Wie naar Aalst moet staat weer uren stil in de dagdagelijkse file, het was de voorbije 6 jaar niet anders. De bevoegde Schepen van Mobiliteit had 2 pasklare oplossingen: er een belachelijk liedje “Aalst ontknoopt“ over laten componeren en het plaatsen van een versleten autowrak op Het Werfplein. 

In de immer rustige Mimosastraat van deelgemeente Gijzegem, waar er zelfs van enig autoverkeer geen sprake is, laat staan sluipverkeer, lossen de bevoegde stadsdiensten het nog origineler op. De bevoegde Schepen van Openbare Werken liet er de rijweg verbreden tot 5 meter zodat tweerichtingsverkeer vanaf de Mimosastraat tot de Dendermondsesteenweg mogelijk werd. De voetpaden langs beide zijden van de rijweg zijn 2 meter breed en werden uitgevoerd in dolomiet.

Ter hoogte van het kruispunt Mimosastraat – Kruisstraat werd een parking voorzien voor de bewoners, de parkeerplaatsen moesten uitgevoerd worden met betonstraatstenen die een andere kleur hadden dan die van de rijweg. (bestek 52/03 ten bedrage van 497.790,37 euro.)

Voor alle duidelijkheid: bijna VIJFHONDERDDUIZEND euro, een peulschil voor sommige graaipolitici maar niet voor Jan met de Pet. De aannemer verbreedde de weg tot 5 meter, maar de stadsdiensten sloten de rijweg terug af door er een 6-tal “amsterdammerkes” te plaatsen. Daarna liet men een privéfirma nog eens 3 extra paaltjes plaatsen. Ook naar de te aanleggen parking (hetzelfde bestek en uitgaven van Openbare Werken) is het zoeken. De stenen voor de parking werden er volgens omwonenden geleverd en “verdwenen“ er ook. De Mimosastraat werd afgesloten door de stadsdiensten omdat het een sluipweg zou zijn. Een sluipweg, waar je van de Dendermondsesteenweg kan afgeraken en er 200 meter verder terug op komt.

Openbare Werken omschrijft deze werken als volgt “het groene beeld van de Kruisstraat versterken”.

Deze “parking” omschrijven de bewoners als het containerpark van Gijzegem, een vuile zone in een prachtige omgeving.

Marcel Ottoy, gewezen zaakvoerder en eigenaar van het gelijknamige natuursteenbedrijf is de houding van de Stad kotsbeu.

33 jaar miserie 

De ellende begon op 3 oktober 1985 toen Marcel Ottoy in herberg “De Uil“ te Gijzegem een woonhuis met bijhorigheden op en met grond gelegen te Gijzegem aankocht. Palende aan de Dijkweg, de Kruisstraat en aan een nieuwe weg (de latere Mimosastraat). Deze akte werd door de bewaarder overgeschreven te Dendermonde op 22/10/1985 (B 5784).

De gemeenteraad van de Stad Aalst had echter in de zitting van 25/10/1983 beslist over te gaan tot de aankoop van een perceel grond gekadastreerd sectie B nr 65/A met een oppervlakte van 8 aren 80 ca, deel uitmakende van de eigendom die de heer Ottoy aankocht. Deze akte werd overgeschreven te Dendermonde op 28/10/1985 (B 579), dus 6 dagen na de akte van Marcel Ottoy. 

En dit is nog steeds niet rechtgezet. Al 33 jaar schrijft Marcel hierover brieven en mails. Heeft de overheid niet de plicht om aan zorgvuldig bestuur te doen?  Zijn ze niet verplicht om zich te houden aan de nodige procedures en om inspraak te organiseren voor de burgers? De overheid moet beseffen dat wanneer één of meerdere burgers getroffen worden in een bepaalde beslissing, ze deze burgers moet horen en moet openstaan voor overleg. Marcel wenst te benadrukken dat het Agentschap Wegen en Verkeer geen fout treft en zeer correct was in hun antwoord. In het contactcenter van de Stad Aalst blijven ze steeds vriendelijk, maar hij heeft tot nogtoe niemand van de betrokken diensten aan de lijn kunnen krijgen. “Wil men niet of durft men niet”, vraagt hij zich af.

In de Mimosastraat moeten de diensten van ILvA nu 400 meter achteruitrijden om het huisvuil op te halen, telkens weer een Huzarenstukje. Een kabinetsmedewerker van Minister Bourgeois stuurde een schrijven van Marcel door naar Minister Homans, maar hierop kreeg hij ook al geen antwoord. Minister van Verkeer Ben Weyts deed wel wat hij moest doen, hij stuurde de klacht terug naar de bevoegde dienst van de Stad Aalst. Marcel ontving daarop een kort berichtje van de bevoegde Schepen: “Beste, wordt besproken, Gr.“.  

Een parking voor omwonenden op grond van de Stad Aalst, of is het op een perceel dat Marcel aankocht via openbare verkoop? Een parking betaald met belastinggeld, budget bijna 500.000€,  en er zelfs niet ligt, Aalst vergeet je nooit !

Voor de 12 keer op rij organiseren de mannen van Kèsken Zwingt elke vrijdag van de maand augustus gratis openluchtoptredens op de Parking aan de kerk in Kerksken. 

12 jaar, dat kan al tellen en het getuigt van een goede interne samenwerking om dergelijk evenement te blijven organiseren, bevestigt Bart Van Impe. Samen met Gino Van Keymolen heeft hij 12 jaar geleden Kèsken Zwingt uit de grond gestampt met als doel de inwoners van Kerksken en omgeving een zomers muzikaal gebeuren aan te bieden. Maar wat weinigen zich nog zullen herinneren is hun allereerste optreden dat ze georganiseerd hebben in zaal Chrisma op 27 januari 2007: Willem Vermandere in concert!

“Wij hebben dit optreden toen georganiseerd om wat geld in het laadje te krijgen voor de organisatie van de Parkingconcerten”, aldus Bart. “Enkel een uitverkochte zaal kon ons wat winst opleveren om als startkapitaal te gebruiken”. De verkoop liep in het begin langzaam, maar uiteindelijk raakte de zaal toch uitverkochtl!

Maar zonder externe steun kunnen dergelijke evenementen niet georganiseerd worden dus klopten Bart en Gino met veel enthousiasme aan bij de toenmalige schepen van Cultuur om een duwtje in de rug te krijgen. Groot was hun verbazing toen ze bij wijze van spreken “uitgelachen” werden met hun voorstel van de concerten. 12 jaar later kunnen ze hier wel mee lachen, al is het in het vuistje!

De affiche van de allereerste Parkingconcerten bestond uit optredens van Het Willy Michiels Kwintet, Cluricauns, Schuppezot en de Dizzy Fingers. “Het was een schot in de roos met het optreden van het Willy Michiels Kwintet! Gans de parking stond vol en we konden amper volgen aan de toog”, zeggen Bart en Gino.

De Kerkskenaren hadden precies veel heimwee naar de tijd van toen en de nostalgie kwam bij meerdere bezoekers emotioneel naar boven. De start van een hele reeks Parkingconcerten was gegeven.

Snel kwamen Bart en Gino tot de constatatie dat ze dit niet met z’n twee konden blijven volhouden, dus werd er naarstig naar goede bestuursleden gezocht. Deze vonden ze achtereenvolgens bij Pieter Roelandt, Gunther Mertens en Guy Verstockt.

Met dit vijfkoppige team draait alles gesmeerd en iedereen weet zijn taken. Uiteraard kan er af en toe ook een pintje gedronken worden, de boog kan immers niet altijd gespannen staan.

Kèsken Zwingt heeft trouwens vanaf hun ontstaan heel trouwe privésponsors gehad (meestal plaatselijke middenstanders) en heeft die nog steeds. Deze sponsors willen ze dan ook uit de grond van hun hart bedanken zodat dit evenement in Kerksken toch kan blijven bestaan.

Naast de Parkingconcerten organiseert Kèsken Zwingt jaarlijks een ludieke quiz “Ziedet dakketquizt” en hebben ze meermaals deelgenomen aan de avondmarkt in Kerksken met hun welgekende “Duvel”-stand.

Kèsken Zwingt, de 5 vrijdagen van augustus op het Kerkplein van Kerksken, telkens om 20u.30

In de nacht van 26 op 27 juni werd “De Zwerver”, het beeld dat het warandepark van Haaltert siert, door vandalen omver gegooid. Haaltert won dit beeld in 1997 met een wedstrijd van de provincie en Radio 2 ‘’Een thuis voor een beeld’

Het beeld werd gemaakt door Wetters kunstenaar Leo Coppens. Vorig jaar werd was het 20 jaar geleden dat Haatert het beeld won en werd dit in augustus nog uitgebreid gevierd. Toen werd het officieel gedoopt tot Hermafrodiet. Nu hebben enkele onverlaten het beeld vernield.

 

In de Sporthal van Denderhoutem zijn al voor de tweede keer delen van het plafond naar beneden gekomen tijdens sportactiviteiten in de zaal. De gemeente werd onmiddellijk gecontacteerd, maar pas een week later werd een deel van het plafond eruit gehaald.

Vorig jaar! was er ook al een tegel losgekomen, die kwam terecht op de rug van een sporter, gelukkig zonder veel erg. Met deze informatie heeft de gemeente toen niets gedaan. Men heeft nu clips aangebracht om de tegels toch op hun plaats te houden, maar deze vallen er terug uit. Een plafond dat niet uit elkaar valt als er eens een bal tegen botst is toch het minste wat je zou verwachten van een sporthal.

Netten

We houden ons hart al vast als er binnenkort een profiel of lamp naar beneden dondert. Moet er dan echt eerst een ernstig incident gebeuren alvorens men in Haaltert wakker schiet? Het plafond “hangt” en kan dus bewegen. Het was dus ook een kwestie van tijd vooraleer er (opnieuw) een deel naar beneden zou komen.

Men gaat nu eindelijk offertes vragen om al dan niet tijdelijk een net te spannen  en eventeel een nieuw plafond te leggen zodat de sporters tenminste geen brokstukken op hun hoofd kunnen krijgen als een deel van het plafond het begeeft.

Na 2 incidenten en bijna een jaar verder geen dag te vroeg zouden we zeggen.

GERAARDSBERGEN – Natuurpunt Boven-Dender houdt netjes alle bewegingen bij van een koppel ooievaars dat nestelde in de buurt van het domein De Gavers in Schendelbeke. 

In 2014 bracht een koppel ooievaars één jong groot op een natuurlijk nest in een afgeknakte populier niet ver van het domein De Gavers. Nadat dit nest in de winter daarop samen met de populier naar beneden donderde, werd door de Provincie een kunstnest geplaatst vlakbij de ingang van De Gavers.

Natuurpunt Boven-Dender: “Het broedsel van 2015 op dit kunstnest mislukte. In 2016 werden er twee jongen groot gebracht op een kunstplatform op een populier in het Natuurpunt-reservaat de Boelaremeersen. In 2017 werd niet gebroed doordat het wijfje stierf nog voor er een ei kon gelegd worden. Dit jaar bleef het mannetje, geboren in 2010 in Planckendael, ter plekke overwinteren, in tegenstelling tot de vorige winters toen hij telkens wegtrok op het einde van de zomer. Hij kreeg op 29 maart het gezelschap van een nieuw vrouwtje”.

Op 11 april ging het broeden van start. Wie op de hoogte wil blijven van de jongste ontwikkelingen rond de ooievaars, kan terecht op de facebookpagina https://www.facebook.com/De-Ooievaars-van-Natuurpunt-Boven-Dender.

GERAARDSBERGEN  – Nadat eerder burgemeester Guido De Padt van Geraardsbergen al zijn ongenoegen uitte over het langdurig stilleggen van de stuwwerken in Geraardsbergen, laat nu ook Vlaams minister Ben Weyts (NV-A) van zich horen.  “De waterafvoer blijft verzekerd”, stelt de minister gerust.

Burgemeester De Padt (Open VLD) trok al meermaals aan de alarmbel over de opschorting van de stuwwerken op de Dender, net buiten het stadscentrum van Geraardsbergen. Dat het Milieufront Omer Wattez aanstuurde op het stilleggen van de werken, kan bij burgemeester De Padt op geen enkel begrip rekenen. De vrees voor toenemend overstromingsgevaar tijdens de blokkade van de werken is aanwezig, en ook het feit dat het jaagpad langs de Dender al maanden afgesloten is ter hoogte van de sluis, zorgt voor ergernis. De Padt wil dat het jaagpad, dat al dik zeven maanden is afgesloten, wordt opengezet.

Nieuwe vergunning

Vlaams Parlementslid Marius Meremans (NV-A) legde de stuwkwestie voor aan zijn partijgenoot en minister Ben Weyts, en die verzekerde dat het overstromingsgevaar niet zal toenemen omdat de bestaande sluizen in gebruik blijven. Volgens Meremans is het wachten op een nieuwe vergunning om de werken voort te kunnen zetten. Maar snel zal dat niet gebeuren, verwacht wordt dat de opschorting van de werken nog zeker tot het einde van het jaar zal duren.

Kritiek

De kritiek op het Milieufront Omer Wattez zwelt intussen aan. Burgemeester De Padt noemde de aanpak van het MOW al onverantwoord en parlementslid Marius Meremans doet er nog een schep bovenop. Hij vraagt zich af of “dergelijke verenigingen nog wel partner kunnen zijn van de regering wanneer goedgekeurde dossiers telkens weer worden aangevochten”.

Ondertussen blijft het ook nog wachten op de op stapel staande Denderprojecten voor Denderleeuw, Pollare, Idegem en Aalst. Tegen einde 2020 moeten ook daar de stuwen zijn vernieuwd. Tenminste als alles goed verloopt, zoals dat dan heet.

77 filmpjes die de rijkdom tonen van 37 dialecten in Denderland. Dat is het resultaat van de dialectopnames die Erfgoedcel Denderland organiseerde in alle deelgemeenten van Aalst, Denderleeuw, Erpe-Mere, Lede en Ninove in het kader van het ‘jaar van het dialect’. Michaël Van Houtte, projectmedewerker bij de erfgoedcel, vertelt: “In de filmpjes horen we lokale anekdotes, recepten van streekgerechten, verhalen over dorpsfiguren of markante gebeurtenissen uit het verleden. Men kan ook dialecten vergelijken door opnames van de parabel van de verloren zoon te bekijken, een verhaal dat sinds de 19e eeuw werd gebruikt bij dialectonderzoek.”

Erfgoedcel Denderland wil tijdens het ‘jaar van het dialect’ de volkstaal documenteren en in de kijker zetten. Michaël Van Houtte legt uit: ”Dialect is immers heel broos immaterieel erfgoed: enerzijds is dialect als levende taal constant aan verandering onderhevig, anderzijds spreken minder en minder mensen dialect in een wereld waar Standaardnederlands en verkavelingsvlaams de norm zijn geworden.”

Ook schepen van Erfgoed Karim Van Overmeire (N-VA) wil ons dialect duurzaam verankeren: “Dit is een mooie manier om ons dialect te herontdekken. Op deze manier zorgen we ervoor dat het bewaard wordt en overgedragen aan de volgende generaties.”

Kom meer te weten over de konkers in Aalst, het godsdeel in Aaigem en Bambrugge, de onderbroek van Alma uit Gijzegem, de tovenaars van Iddergem, het strontstraatje in Smetlede, de eerste atheïst in Lieferinge, zatte Omer uit Welle of de wortelkrabbers uit Ninove. Leer hoe je Pollaarse trot of Vlekkemse sop maakt.

De filmpjes zijn nu te raadplegen op MADEinDENDERLAND.be en zullen in het najaar van 2018 te zien zijn in de tentoonstelling ‘Dialect in Denderland’ in de verschillende bibliotheken uit de regio.

www.MADEinDENDERLAND.be

 

Erfgoedcel Denderland werkt rond roerend erfgoed (alles wat verplaatsbaar is, zoals archiefstukken, archeologische objecten, andere collectiestukken …) en immaterieel erfgoed (dialecten, verhalen, tradities …). Onroerend erfgoed zoals monumenten en landschappen vallen buiten onze werking.

We besteden hierbij veel aandacht aan behoud en beheer. Om dit mogelijk te maken werken we samen met iedereen die het

Ze waren er zaterdag 26 mei om 7u.15 in Herdersem: Familie, vrienden, werknemers en sympathisanten van Betoncentrale De Rycke, in de volksmond beter gekend als “De Witte van Herdersem” om zich samen te verplaatsen naar Dendermonde en terug naar Aalst. Dit als ludiek antwoord op de moeilijkheden die ze ondervinden voor het verkrijgen van een milieuvergunning.
Het is een spijtige zaak dat ondernemers, die een versleten betoncentrale willen vervangen door een moderne installatie, een cementschip aankopen om jaarlijks een duizendtal ritten van zware vrachtwagens uit te sparen en zorgen voor werkgelegenheid in de regio à block worden gezet door enkele misnoegde heren van Raldes en Natuurpunt omdat er een “buurtweg” doorheen loopt. Dit wegje verhindert de aanleg van “Van Mert tot Mert”, een wandelpad van 40 km dat Aalst met Dendermonde moet verbinden. Tja..

“Dit bedrijf is niet zonevreemd (er is een geldige vergunning tot 2026) en er werd in 2000 een pps kade (80% gemeenschapsgeld) aangelegd, dit illustreert toch het algemeen nut? Bovendien wordt er al sinds de jaren 60 zonder problemen beton geproduceerd. In de omgeving is ook geen enkel geschikt terrein dat als alternatief kan dienen. Dat we nu het vrachtschip niet kunnen inzetten omdat de vergunning voor de nieuwe silo’s geschorst werd, is niet te vatten”, aldus Koen De Rycke.

Naast de buurtweg (die ondertussen open is, en dus geen item meer is) wordt er ook nog bezwaar gemaakt op basis van een louter theoretische akoestische studie.

Een moderne installatie zal sowieso minder geluid produceren dan de (vergunde) oude, maar dit kan De Rycke helaas niet bewijzen want de installatie mag niet gebruikt worden… “catch 22”

Wij dragen ook graag ons steentje bij voor een beter leefmilieu, maar er zijn grenzen. Bedrijven zoals “De Witte” zorgen voor werkgelegenheid in onze streek, hebben de nodige vergunningen en dragen zelfs bij tot een beter milieu door zwaar te investeren in nieuwe silo’s en zelfs de aankoop van een cementschip. Dat dit bedrijf zou moeten verdwijnen omwille van een buurtwegje, is een brug te ver.

We zijn tenslotte geen holbewoners meer maar leven in de 21e eeuw.

Begrijpe wie kan …

In onze vorige editie van 16 mei blokletterde onze redactie : Autobanden Coppens wuift “Guyken” uit.

Wij publiceerden ook een laatste foto van één van de grootste sportsponsors van onze regio. Niemand kon vermoeden dat daags nadat onze krant in druk ging, Luc Coppens plots zou overlijden.  Voor velen was het dan ook even slikken dat zij terzelfdertijd een overlijdensbericht en onze editie mochten ontvangen met een stralende Luc Coppens. Ondertussen werd deze royale sponsor reeds ten grave gedragen.

Onder de aanwezigen ook Anny De Maght-Aelbrecht,  die de hoogdagen van Okapi en Eendracht Aalst vanop de eerste rij meemaakte. Schepen van Sport Ilse Uyttersprot gaf een pakkende toespraak, voor velen een emotioneel moment.

Luc Coppens investeerde ontzettend veel in Eendracht Aalst en Okapi, twee sportclubs die hem zeer na aan het hart lagen. Eendracht Aalst was vertegenwoordigd door voorzitter Le Juste en nog enkele bestuursleden. Ook Gilles De Bilde tekende present. Logisch, want den Iendracht mocht in de loop der jaren op heel wat financiele steun rekenen en beleefde sportieve hoogdagen dankzij de gulle giften van Luc.

De Schande van Okapi

Van het bestuur van Okapi Aalstar was echter niemand te bespeuren, respectloos!

Ieder jaar opnieuw kon Okapi op zijn steun rekenen. Meer nog, zonder Luc Coppens zou het Forum er niet eens gestaan hebben.  Niet te begrijpen dat geen enkel bestuurslid het nodig vond om de grootste sponsor die ze ooit gehad hebben een laatste groet te brengen. De minuut stilte tijdens Okapi – Bergen is een pleister op een houten been.

Om met de woorden van Ilse te eindigen;

“De erfenis van Luc is levend en zit in het weefsel van onze stad. Sportief Aalst  zou vandaag niet zijn wat het is, hadden we Luc niet gehad. We wensen je warme en vrijgevige hart nu rust“.

De ganse ploeg van Aktueel wenst de familie sterkte in deze voor hen moeilijke periode.

Marc Vonck, de huidige directeur van het deeltijds kunstonderwijs (DKO), gaat met pensioen. Hij begon zijn carrière als leraar van het kunstonderwijs verbonden aan de Academie in 1975. In 1993 werd hij aangesteld als directeur en verantwoordelijk voor zowel het KSO als het DKO. Die dubbele functie hield hij vol tot 2006 wanneer hij directeur werd van het DKO.  Zelf kijkt hij met tevredenheid en fierheid terug op de voorbije jaren: “Als beginnend directeur stond ik meteen voor een belangrijke taak. In 1994 verhuisde de school immers van  het Oud Hospitaal naar het vroegere Stedelijk Zwembad aan de Capucienenlaan. Ondertussen is dit laatste verbouwd en aan de onderwijsnoden van de Academie aangepast.”, aldus Marc Vonck. “Maar het allerbelangrijkste lijkt me dat het kwaliteitsniveau van de ateliers uitstekend is. Dit is een gevolg van een compromisloos personeelsbeleid, de leraren maken de school, en het creëren van een sfeer van vertrouwen waarin de creativiteit goed gedijt.”

Schepen van Onderwijs Karim Van Overmeire (N-VA) bedankte Marc Vonck het geleverde werk: “Het leerlingenaantal van de academie verdubbelde de voorbije 25 jaar tot ongeveer 160 leerlingen in het KSO (Kunst Secundair Onderwijs) en 1200 cursisten in het DKO (Deeltijds Kunst Onderwijs). Daarmee is onze academie één van de grootste in Vlaanderen.

De schepen wenste de nieuwe directeur Wouter Cornillie alle succes toe: “Recent werd een nieuwe vleugel geopend en er is een dossier ingediend om ook de rest van de school te vernieuwen. De cursisten kunnen dus in optimale omstandigheden aan de slag.”

De nieuwe directeur Wouter Cornillie neemt de fakkel officieel over op 31 mei en beschikt over een ruime ervaring: “ Daarvoor gaf ik les binnenhuiskunst in de Academies van Tielt, Eeklo en Aalst en was ik ook praktijkassistent in de Master Interieurarchitectuur van Luca KuLeuven. De afgelopen 3 jaar werkte ik als onderwijsinspecteur voor het DKO Beeld. De warme sfeer op de Aalsterse academie sprak me meteen aan. Bij mijn eerste bezoek voelde ik al een klik. Sinds de paasvakantie had ik geregeld overleg- en werkmomenten met Marc Vonck en met Els Talloen, de directeur van het kunstsecundair onderwijs. We willen de twee scholen van deze academie verder uitbouwen, elk met hun eigen profiel. Ik geloof heel sterk in doelgericht onderwijs en merk dat ook de leerkrachten heel gretig zijn om hieraan mee te werken!”

Op zaterdag 26 mei wagen de begeleiders van Eendracht Aalst zich aan een van de oudste sporten van Aalst: balboogschieten. Michaël Van Houtte, publiekswerker bij Erfgoedcel Denderland, legt uit vanwaar dit komt: “In januari/februari organiseerden we de Facebookwedstrijd ‘Het Strafste sporterfgoed’. De bedoeling was om sportverenigingen er attent op te maken dat zij ook erfgoed bezitten, vaak meer dan ze zelf vermoeden. We nodigden alle actieve sportverenigingen uit ons werkingsgebied uit om deel te nemen aan de wedstrijd door een afbeelding uit hun archief in te zenden met een ‘straf’ verhaal.”

De wedstrijd kende twee winnaars: voetbalclub Eendracht Aalst won de juryprijs, krachtbalclub Osiris Aalst de publieksprijs. Michaël Van Houtte gaat verder: “Voor de winnaars hadden we mooie prijzen in petto: een uitvergroting van een foto uit hun archief en een sportieve erfgoedverrassing. Komende zaterdag kunnen de begeleiders van Eendracht Aalst genieten van een ontbijt bij De Bevoorrading. Erna geeft balboogmaatschappij Sint-Servatius hen een initiatie balboogschieten. Met de krachtbalclub spreken we later af voor hun prijs.”

Erfgoedcel Denderland werkt rond roerend erfgoed (alles wat verplaatsbaar is, zoals archiefstukken, archeologische objecten, andere collectiestukken …) en immaterieel erfgoed (dialecten, verhalen, tradities …). Onroerend erfgoed zoals monumenten en landschappen vallen buiten onze werking.

We zorgen ervoor dat het erfgoed uit onze regio in kaart gebracht wordt en dat het toegankelijk gemaakt wordt voor een zo breed mogelijk publiek. We besteden hierbij veel aandacht aan behoud en beheer. Om dit mogelijk te maken werken we samen met iedereen die het cultureel erfgoed in onze regio een warm hart toedraagt, vrijwilligers én professionelen.

Aalst – De recent bekladde Kapellekensmuur is nog maar net in ere hersteld of het noodlot slaat alweer toe in de Kapellekensbaan. Deze keer is het de Termuren-kapel die eraan moest geloven. De iconische kapel, vooral bekend door Louis Paul Boon zijn meesterwerk ‘De Kapellekensbaan’ waarin het een prominente rol speelt, werd langs de achterkant volledig besmeurd met graffiti. Over een lengte van een vijftal meter staan de muren vol obscene spuitsels en tekeningen in paars, blauw en wit.

Schepen van Erfgoed Karim Van Overmeire (N-VA) reageert ontzet: “De vorige vandalenstreek was nog maar net verteerd of er vindt al een nieuwe plaats. Het doet pijn om deze legendarische straat op zo een korte tijd zo besmeurd te zien worden. Wat hier gebeurde, is heel laf. Dit is gewoon platvloers vandalisme.”

Wie achter het graffitivandalisme zit, daar is het raden naar. Duidelijke aanwijzingen naar de mogelijke  daders, zoals bij de tag op de Kapellekensmuur, zijn er helaas niet deze keer. “Het was een aandachtige burger die me op de hoogte bracht van deze afschuwelijke graffiti aan de achterzijde van de Termurenkapel. Ik heb meteen actie ondernomen om deze graffiti zo snel mogelijk te laten verwijderen en een onderzoek start naar de daders ervan. Alle tips zijn welkom. Anonimiteit gegarandeerd.”, aldus schepen Van Overmeire.

 

Op 7 mei 2018 werd de klimschouw aan sportcentrum Schotte onder grote belangstelling officieel geopend. 

 

De opening vormt meteen het startschot voor de volledige ontplooiing van het buitensportgedeelte op de site. Naast de klimschouw komt er nog een touwenparcours, ook toegankelijk voor rolstoelgebruikers, en een multifunctionele klimconstructie met ontvangst- en bergruimtes. Wat ooit een vervuilde fabriekssite was, wordt zo een prachtige, authentieke sportsite.  

Oude fabrieksschouwen 

Schoorstenen zijn merktekens in het stedelijk landschap of op het platteland. Het zijn symbolen van plekken waar mensen ooit werkten en de socio-economische ontwikkeling van een streek werd bepaald.

Toch zijn schoorstenen bijna een bedreigde diersoort. Ooit waren er duizenden in Europa, nu amper nog enkele. De schouwen stonden ooit symbool voor vervuiling maar worden nu symbolen van historiek. Deze schouw was zo een merkteken van een stedelijke en zwaar vervuilde site. Maar nu niet meer, nu staat ze symbool voor de symbiose tussen sport en erfgoed.

 

 

Erfgoed en sport 

Dankzij de dienst Erfgoed kon deze oude fabrieksschouw behouden en gerenoveerd worden bij de start van de ontwikkeling van site Schotte.

Door een samenwerking tussen Aalst Sport en The Outsider, de buitensportpartner op de site, werd de schouw ook nog eens omgetoverd tot een ware klimschouw met klimroutes van bijna 16 meter hoog. Een uniek concept in Vlaanderen! Zeker wanneer je weet dat deze kliminstallatie ook toegankelijk is voor G-sporters, een doelgroep waar Aalst Sport verder blijft op inzetten.

“ Met de opening van de klimschouw werd een start gemaakt met de laatste fase van het sportcomplex Schotte, namelijk de ontwikkeling van de buitensportactiviteiten. Hiermee zet Schotte zich nog méér op de kaart als uniek sport- en recreatiedomein in onze regio, aldus schepen voor Sport Ilse Uyttersprot ( CD&V )”

“Het draagvlak om oude fabrieksschouwen te restaureren is groter wanneer je ook een nieuwe functie voor die schouw kan vinden,” stelt schepen van erfgoed Karim Van Overmeire. “Met een klimtoren geven we in Aalst een mooi voorbeeld van een originele en zinvolle bestemming.”

 

 

 

 

 

 

 

De mooiste markthal: 

In het toch wel kleine Sint-Lievens-Houtem waren ze afgelopen week trots. De vernieuwde markt en de hal zijn een pareltje, en ook al kost het de brave burger meer dan 8 miljoen euro, toch hoorde men nauwelijks een toon van ongenoegen.

En ook de provinciegouverneur ging mee in de euforie van het moment. Hij raadde zelfs alle gemeentebesturen aan eens een kijkje te gaan nemen in Houtem.

Dat wordt wat als iedereen zich door dit architecturaal staaltje laat inspireren. Er zal nog veel geld nodig zijn.

 

Het lelijkste plein: 

Misschien kunnen de Haaltertse politici wel eens afzakken naar Sint-Lievens-Houtem. Als men ziet wat er geworden is van de omgeving van het Sint-Goriks-plein dan kan men alleen maar vaststellen dat er serieus geknoeid is bij de aanleg van het plein een decennium geleden.

De putten en de losgekomen stenen zijn er nog nauwelijks te tellen. Toch maar opletten dat er niemand over struikelt want dat zou wel eens nare gevolgen kunnen hebben voor de verantwoordelijken.

 

 

Wijnimporteur en Schepen in Erpe-Mere Johan Van Vaerenbergh komt deze zomer met Frozen Cocktails op de markt. Dit is nieuw in ons land en is ideaal voor tijdens de warme zomermaanden te serveren tijdens een bbq bijvoorbeeld of om zomaar van te genieten op festivals, terras, met vrienden enz…

De ijsjes worden verkocht in vloeibare vorm en zijn meermaals invriesbaar.

Frozen cocktails bevat amper 53 calorieën en heeft een acloholpercentage van 5%.

Met smaken als Mojito, Limoncello, Vodka Energy, Pinacolada en Strawberry Daiquiri wordt de zomer nog zomerser!

Proeven kan deze zomer alvast tijdens de Zomerconcerten op het domein Steenberg.

Meer info op www.24ice.com, de Facebookpagina 24 Ice Belgium

of bij Johan Van Vaerenbergh (0472 45 11 49).

In natuurgebied Den Dotter, dat deels op het grondgebied Haaltert en deels in Erpe-Mere ligt, heeft het gemeentepersoneel van Haaltert een deel van het fiets- en wandelpad verhard met keitjes.

Dit is niet alleen gevaarlijk voor fietsers, maar het pad, dat in natuurgebied ligt, is blijkbaar ook zonder de nodige vergunning aangelegd.

De werken werden in ieder geval er ook al stilgelegd omdat het volop broedseizoen is en de vogels dus zo weinig mogelijk gestoord mogen worden. Ook daar had men in Haaltert niet aan gedacht blijkbaar.

Aalst – Buurtwild/t krijgt van het stadsbestuur een vaste locatie in Ontmoetingshuis De Brug, met name de Boonzaal.

“Vroeger werd de Boonzaal door Buurtwild/t enkel gebruikt op basis van de beschikbaarheden op de verhuurkalender. Dat kwam niet altijd overeen met momenten die onze jongeren het best uitkomen, zoals een woensdagnamiddag of vrijdag na 16u”, aldus schepen van Jeugd Iwein De Koninck (CD&V).

Dat de jeugdwerking nu voorrang krijgt op het gebruik van de Boonzaal levert een aantal voordelen op. Zo beschikken de jongeren over hun eigen lokaal waar ze finaal ook verantwoordelijk voor zijn, een speelruimte waarin ze kunnen experimenteren en groeien. Door de activiteiten op een vaste stek te laten doorgaan, kan alles een stuk vlotter verlopen. “Het blijft onze ambitie om van De Brug een laagdrempelig ontmoetingshuis te maken. Door onze jeugdwerkers er hun eigen plekje te geven, zullen zij makkelijker contact kunnen leggen met andere organisaties”, zo besluit schepen van Welzijn Dylan Casaer (LijstA).

Terlinden

Maar is dit geen doekje voor het bloeden? Want ondertussen zitten de jongeren van JH Terlinden met de handen in hun haar. Ze zijn namelijk failliet!

Geen geld meer om wekelijks iets op poten te zetten. Had de stad hier niet beter wat aandacht aan besteed?

De immense geldstroom die richting project Cinema is gegaan had Terlinden zonder probleem kunnen redden.

Een volledige make-over van een versleten dancing was blijkbaar een prioriteit voor dit stadsbestuur.  Een plaats voor de elite jeugd misschien? Het geeft aan waarom er een concessionaris/organisator werd ingezet, want die elite organiseert zelf niet graag iets. Ook dat zou nochtans een meerwaarde zijn, jongeren zelf hun boontjes leren doppen.

Daar schiet de stad schromelijk tekort.