CD&V in Aalst

CD&V in Aalst

Deze partij kende ooit betere tijden. Vroeger in de tijd van Mr. Pastoor en De Schoolmeester was het toch meestal een katholiek die ook Burgemeester was. 

Na WO II hadden we nog Jozef Borreman, Marcel De Bisschop, Raymond Uyttersprot en  Maurice De Kerpel. 

Marcel De Bisschop: de Burgemeester die lak had aan formele plichtplegingen en rasecht carnavalist. 
Raymond Uyttersprot zal de Burgemeester blijven met de eeuwige glimlach. De Burgemeester van Moorsel die er in 1965 Burgemeester werd. Een coalitie met de socialisten om bij de daarop volgende verkiezingen met zijn partij de volstrekte meerderheid te halen (8 op 13!). Een uitslag waar de huidige CD&V enkel nog kan van dromen. 

Een partij die ook zware klappen kreeg.  Robert De Pauw, die op vrij jonge leeftijd zwaar ziek werd. De getalenteerde Christiaan Willems werd slechts 53. Op 57-jarige leeftijd overleed Etienne Bogaert aan hartfalen. Op 62-jarige leeftijd verloor de partij hun sociaal bewogen man met een hart van koekenbrood Remi Van Vaerenbergh. De offergang van zijn uitvaart duurde meer dan 20 minuten en dit met 2 priesters.  

Dit amper 13 maanden na het grootste verlies dat Aalst ooit overkwam. Verlies van de man die, indien hij ons niet op 51 jarige leeftijd zou verlaten hebben, er voor gezorgd had dat we een totaal ander Aalst zouden gehad hebben en waar gans Aalst achter stond: Raymond Uyttersprot.

Als Aalst ooit één dag stil stond was het op 28 maart 1987. Van de Grote Markt tot de Sint-Martinuskerk één grote mensenmassa trotseerde de slagregen en deelde in het verdriet van zijn echtgenote en enige dochter. Een paar duizend mensen stonden meer dan anderhalf uur lang aan te schuiven om een laatste groet te kunnen brengen. Meer dan 100 rouwkransen verraadden dat hij thuis was in alle midddens. Ook de carnavalwereld ontbrak niet.  De uitvaart in de Sint-Martinuskerk in Aalst begon om 11 uur en duurde tot 13 uur. Nadien verzamelden de mensen zich aan de Koebrug in Moorsel. Een beklemmende stilte begeleidde hem op zijn laatste tocht naar de Sint-Martinuskerk van zijn geliefkoosd geboortedorp Moorsel.

Niet alleen het noodlot, maar ook de democraten zelf zorgden voor de afbouw van hun  partij. 

André Emiel Bogaert met zijn Vrije Democraten (VD) haalde zelfs van bij het opstarten een stemmenscore van 10%. Luc Willems stapte op als fractieleider en begon met NCD. 

Ilse Uyttersprot, “dochter van“ en actief in één van de belangengroepen (UNIZO) van die partij, werd aangetrokken om het zinkend schip boven water te houden. Ilse heeft het zeer moeilijk gehad. Zij moest niet alleen de immens populaire Anny De Maght opvolgen, maar kwam meermaals in het oog van de storm terecht.  Onder meer door de niet te verklaren communicatie van de niet verkozen “dwarsligger” die zichzelf tot schepen bombardeerde en die de democratie in zijn partij pletwalste. 

Laatstgenoemde schreef de zwartste bladzijden van de Aalsterse CD&V. Zijn gedrag en uitspraken kostten Ilse zelfs haar Burgemeestersjerp na de 6 jaren van “riezje en krakiel “. 

De democraten hebben veel te danken aan de vorige afdelingsvoorzitter. Marc Gielens heeft hard moeten knokken om de democratie in zijn partij, die een mooie toekomst wacht, te herstellen. De eigengerijde Ilse kan als buitenbeentje in haar partij met haar vierde plaats de partij alsnog een enorme boost geven als zij verkozen wordt op 26 mei.

Maar binnen de partij  is het vooral uitkijken naar Katrien Beulens; hardwerkende moeder van 3 kinderen en bekwame Advocate. 

Een  Schepen met een hart voor mensen die in eer en geweten de juiste beslissingen in zware dossiers kan nemen.  Zij  verdubbelde haar aantal stemmen! Met Katrien ziet de toekomst er goed uit voor de CD&V in Aalst.