Mimosastraat – miseriestraat van amper 500 meter

Mimosastraat – miseriestraat van amper 500 meter

Wie naar Aalst moet staat weer uren stil in de dagdagelijkse file, het was de voorbije 6 jaar niet anders. De bevoegde Schepen van Mobiliteit had 2 pasklare oplossingen: er een belachelijk liedje “Aalst ontknoopt“ over laten componeren en het plaatsen van een versleten autowrak op Het Werfplein. 

In de immer rustige Mimosastraat van deelgemeente Gijzegem, waar er zelfs van enig autoverkeer geen sprake is, laat staan sluipverkeer, lossen de bevoegde stadsdiensten het nog origineler op. De bevoegde Schepen van Openbare Werken liet er de rijweg verbreden tot 5 meter zodat tweerichtingsverkeer vanaf de Mimosastraat tot de Dendermondsesteenweg mogelijk werd. De voetpaden langs beide zijden van de rijweg zijn 2 meter breed en werden uitgevoerd in dolomiet.

Ter hoogte van het kruispunt Mimosastraat – Kruisstraat werd een parking voorzien voor de bewoners, de parkeerplaatsen moesten uitgevoerd worden met betonstraatstenen die een andere kleur hadden dan die van de rijweg. (bestek 52/03 ten bedrage van 497.790,37 euro.)

Voor alle duidelijkheid: bijna VIJFHONDERDDUIZEND euro, een peulschil voor sommige graaipolitici maar niet voor Jan met de Pet. De aannemer verbreedde de weg tot 5 meter, maar de stadsdiensten sloten de rijweg terug af door er een 6-tal “amsterdammerkes” te plaatsen. Daarna liet men een privéfirma nog eens 3 extra paaltjes plaatsen. Ook naar de te aanleggen parking (hetzelfde bestek en uitgaven van Openbare Werken) is het zoeken. De stenen voor de parking werden er volgens omwonenden geleverd en “verdwenen“ er ook. De Mimosastraat werd afgesloten door de stadsdiensten omdat het een sluipweg zou zijn. Een sluipweg, waar je van de Dendermondsesteenweg kan afgeraken en er 200 meter verder terug op komt.

Openbare Werken omschrijft deze werken als volgt “het groene beeld van de Kruisstraat versterken”.

Deze “parking” omschrijven de bewoners als het containerpark van Gijzegem, een vuile zone in een prachtige omgeving.

Marcel Ottoy, gewezen zaakvoerder en eigenaar van het gelijknamige natuursteenbedrijf is de houding van de Stad kotsbeu.

33 jaar miserie 

De ellende begon op 3 oktober 1985 toen Marcel Ottoy in herberg “De Uil“ te Gijzegem een woonhuis met bijhorigheden op en met grond gelegen te Gijzegem aankocht. Palende aan de Dijkweg, de Kruisstraat en aan een nieuwe weg (de latere Mimosastraat). Deze akte werd door de bewaarder overgeschreven te Dendermonde op 22/10/1985 (B 5784).

De gemeenteraad van de Stad Aalst had echter in de zitting van 25/10/1983 beslist over te gaan tot de aankoop van een perceel grond gekadastreerd sectie B nr 65/A met een oppervlakte van 8 aren 80 ca, deel uitmakende van de eigendom die de heer Ottoy aankocht. Deze akte werd overgeschreven te Dendermonde op 28/10/1985 (B 579), dus 6 dagen na de akte van Marcel Ottoy. 

En dit is nog steeds niet rechtgezet. Al 33 jaar schrijft Marcel hierover brieven en mails. Heeft de overheid niet de plicht om aan zorgvuldig bestuur te doen?  Zijn ze niet verplicht om zich te houden aan de nodige procedures en om inspraak te organiseren voor de burgers? De overheid moet beseffen dat wanneer één of meerdere burgers getroffen worden in een bepaalde beslissing, ze deze burgers moet horen en moet openstaan voor overleg. Marcel wenst te benadrukken dat het Agentschap Wegen en Verkeer geen fout treft en zeer correct was in hun antwoord. In het contactcenter van de Stad Aalst blijven ze steeds vriendelijk, maar hij heeft tot nogtoe niemand van de betrokken diensten aan de lijn kunnen krijgen. “Wil men niet of durft men niet”, vraagt hij zich af.

In de Mimosastraat moeten de diensten van ILvA nu 400 meter achteruitrijden om het huisvuil op te halen, telkens weer een Huzarenstukje. Een kabinetsmedewerker van Minister Bourgeois stuurde een schrijven van Marcel door naar Minister Homans, maar hierop kreeg hij ook al geen antwoord. Minister van Verkeer Ben Weyts deed wel wat hij moest doen, hij stuurde de klacht terug naar de bevoegde dienst van de Stad Aalst. Marcel ontving daarop een kort berichtje van de bevoegde Schepen: “Beste, wordt besproken, Gr.“.  

Een parking voor omwonenden op grond van de Stad Aalst, of is het op een perceel dat Marcel aankocht via openbare verkoop? Een parking betaald met belastinggeld, budget bijna 500.000€,  en er zelfs niet ligt, Aalst vergeet je nooit !